Flyeren en vergaderen

Hallo,

We schieten weer volledig in actie...

De inschrijvingen voor de proefles lopen vlotjes binnen en de hersenen beginnen weer te kraken.
Deze ochtend kwamen de lesgevers bijeen om te koppen bij elkaar te steken over het komende jaar.
Er moest heel wat besproken worden; de groepsindeling, halloween, Polen, de kalender enz...
Het was een heel productieve vergadering, alles werd beslist op enkele uurtjes tijd!


Ondertussen was de mannelijke helft van onze voormalige ouderengroep druk in de weer.
3000 flyers lagen er vorige week nog in onze kelder.
Uiteindelijk gingen er al een paar honderd onze deur uit. Ze kwamen terecht in verschillende basisscholen, de jeugddienst, de bibliotheek en het vredeshuis te Gent.

Vandaag zorgde de jongens ervoor dat er nog 100den flyers de deur uitgingen.
Ze busten braaf hun flyers in enkele wijken in Wondelgem.

Dankjewel jongens!

Zo we zijn er duidelijk helemaal klaar voor om aan het nieuwe jaar, dat op 29 september start, te beginnen.
Hopelijk ben jij er ook bij!


Groetjes Thor-t-ater

Op bezoek in de vakantiekolonie

Vandaag een bezoekje gebracht aan de vakantiekolonie waar Danusha en haar team zo'n 26 kinderen uit minder gegoede gezinnen een tweetal weken een leuke tijd bezorgt.
Eerst kregen we een rondleiding, daarna reden we naar de burgemeester van de gemeenschap (lees een groot dorp met een paar gehuchten) waar we koffie moesten drinken.In Gent kan ik me niet voorstellen dat we zo maar onaangekondigd bij onze burgemeester op te koffie mogen.
We bespraken de mogelijkheden om een uitwisselingsproject op te starten tussen Gent en zijn gemeente. Een uitwisselingsproject dat niet alleen voor jongeren zou bedoeld zijn, maar ook voor volwassenen.

Besprekingen met de burgemeester

Danny en ik merkten al vlug dat dit iets te hoog gegrepen was voor Thor-t-ater en vroegen of hij niet beter zou onderhandelen met onze eigen burgemeester dan via ons.Na de verkiezingen van oktober zou hij dat dan doen, maar onze burgemeester is van harte welkom in december als wij met onze groep komen toneelspelen in Lodz.Een officiele uitnodiging volgt nog.Gelukkig hadden wij bij dit gesprek een tolk. Een leerkracht lager onderwijs die inderhaast was opgetrommeld omdat wij er waren.


Daarna terug naar het vakantiekamp, een korte wandeling langs een rivier, en dan een gezamenlijke maaltijd met de kinderen.
Soms voelden we ons echt bekeken, de kinderen namen ons nieuwsgierig op, kwamen af en toe langs onze tafel om iets op te halen een beetje verder, maar echt contact hadden we niet. Begrijplijk want ze spreken geen woord Engels.

Gelukkig was er een studente gevraagd die wat Engels kon en zij deed de nodige vertalingen.
Dit liep echter wat moeizamer dan 's morgens. Wat ik eruit begrepen heb is dat zij in haar opleiding voor leerkracht, Engels als vak krijgt, maar het te weinig kan oefenen om het goed te kunnen.

Met hopen goeie wil, af en toe gebaren en als we het niet wisten zelfs "nadoen" van de woorden kwamen we heel ver
Zo wou men ons vertellen dat er veel herten zaten in de bossen en met wat uitbeelden kwam ik op het woord BAMBI. Grote opluchting, we hadden het begrepen.
Ik kon dan weer het woord ooievaar niet vertalen in het Engels (er zitten massa's ooievaars in Polen) en maakte er "The bird that brings the baby" van, maar kom, ze hadden het ook begrepen.

Was ons middagmaal om 14 uur geserveerd, na een korte uitstap op het Poolse platteland, moesten we om 16 uur alweer iets eten. De kookoma's van het vakantiekamp hadden iets speciaals voor ons klaargemaakt, weigeren zou onbeleefd zijn.
Moet er nog gezegd dat we met een ganse auto vol eten terugvertrokken zijn naar Lodz? En dan te bedenken dat we hier maar met ons tweetjes zijn 
Een intense vermoeiende maar o zo hoopvolle en mooie dag!We beslisten om volgend jaar terug te komen in de zomer en een week workshops te geven aan de kinderen in de vakantiekolonie.Dit voorstel kon op veel bijval rekenen. Misschien wil er nog wel iemand mee van Thor-t-Ater?

Groetjes uit Polen en Do Jutro (=tot morgen)Danny en Martine

Nieuws uit Polen!

8 maanden geleden waren we hier voor de eerste keer, nu zijn we terug in Lodz.
De stad is helemaal anders in de zomer. Wat ons vooral opvalt is het contrast tussen de mooie winkelstraten en Manufaktura en de grauwe zijstraten. Ongelooflijk. 

Ik stel me regelmatig de vraag: hoe groei je hier als kind op? Wat denk je van de weelde in de winkelketens zoals H&M, Zara en Bata en de piepkleine standjes waar de minder gegoeden hun waren aan de man brengen: eigen geteelde groenten en fruit, gebak....Wat een ongelooflijk verschil en dat op een straat van elkaar verwijderd.

We logeren in een appartement niet ver van de hoofdstraat. Het heeft een binnenplaats waar gisterenavond een kleintje met zijn plastiek fietsje rondjes reed. Zijn fietsje was het enige kleurrijke in de omgeving. Het gebouw zelf is vuil grijs/beige, maar het wordt volop gerenoveerd.De toegang is afgesloten met een ijzeren poort met code. Op straat kom je dronken mensen tegen, de blik op oneindig, de gelatenheid tekent hen....
Het warme welkom echter van Danusha doet ons dit even vergeten.Vanmorgen hadden we bespreking omtrent de komst van Thor-t-ater naar het theaterfestival in december.

En ja hoor....we zijn weer van harte welkom.
Men verwacht ons ten laatste op 27 december, en als we willen mogen we ook nu weer de jaarwisseling met hen vieren. We hebben echter zelf al besloten om van dit aanbod geen gebruik te maken, we denken dat iedereen wel graag thuis is met nieuwjaar. 

We mogen met 15 personen komen, we logeren weer in hetzelfde hotel, de voorwaarden blijven hetzelfde.
Een pak van ons hart!

Danusha en het team van Krysztof Kacsmarek zou in juli 2013 in Gent op bezoek komen. Maar daarover later meer.

Morgen gaan we op bezoek in de "kolonie". Daar organiseert Danusha vakantiekampen voor minderbegoede kinderen.
We zijn benieuwd!

Veel groeten uit Lodz
Danny en Martine

Het is weer lang geleden...

Hallo,

Het is weer een tijdje geleden dat een blogbericht van thor-t-ater verscheen..
Toch zijn we nog altijd druk in de weer.
In de tussentijd vond een vergadering plaats voor de medewerkers, kwamen we samen met de volledige groep om afscheid te nemen, werden de nieuwe flyers ontworpen en gedrukt, vonden we een opslagplaats voor al ons decor (we hebben een trap, deur en platen gekregen, jihaaa :p) én werden de nieuwe t-shirts besteld. Kortom, je hebt misschien niets veel van ons gehoord maar we bleven bezig!

Ook vandaag en morgen staan in het teken van thor-t-ater.
Morgen vindt een cultuurmarkt plaats in Wondelgem, op de basisschool Mariavreugde (maar dat wisten jullie waarschijnlijk al :p )
Net zoals vorig jaar is thor-t-ater weer van de partij.

Op dit moment zijn Danny en Stefanie (mede-organisatoren van de cultuurmarkt) flyers aan het uitdelen.
Het is een mooi zicht! Stefanie, verkleedt en geschminkt als leeuw, achterop bij Danny op de tandem.
Voor de foto's ervan is het nog even wachten.

De Cultuurmarkt staat helemaal in het teken van Afrika. Wij, op en top Belgisch, proberen er toch voor te zorgen een beetje Afrikaans over te komen. Niet gemakkelijk natuurlijk maar we hebben een oplossing gevonden. Net zoals vorig jaar hebben wij een schminkstand. We schminken de kinderen enkel in dieren die voorkomen in de Madagascar films (leeuw, giraf, zebra..).
Zeker komen dus!

Voor meer informatie over de Cultuurmarkt kan je surfen naar http://www.cultuurmarktjefdevolder.be/

Tot morgen!

Het huwelijksaanzoek

Stefanie

Op 6 mei 2012 werd voor de laatste keer ‘Atlantis’ + ‘Flatline’ gespeeld. Er vonden twee vertoningen plaats. Een in de voormiddag en een in de namiddag. Waar bij de eerste vertoning vanalles misliep, viel alles in de namiddag mooi in zijn plooi. Een overvolle zaal, ‘den techniek’ lukte beter en de spelers deden het super! Het publiek genoot en de regisseurs zagen dat het goed was.

Toch was ik al een beetje emotioneel van de tegenslagen in de voormiddag. Toen na ‘Atlantis’ Miguel werd verrast met een leuke verjaardagstaart, moest ik opnieuw een traantje wegpinken. Zijn vriendjes, waarvan hij niet wist dat ze zouden komen, waren talrijk aanwezig om met hem een verjaardagsfeestje te houden. Hiep hiep hoera!

Na ‘Flatline’ kwam mijn persoonlijk hoogtepunt: ik werd ten huwelijk gevraagd door Dimitri. Het was een prachtig aanzoek… met de sympathieke medewerking van zoveel mensen dat het zelfs een beetje eng wordt. Mijn Dimi kan zeker en vast een geheim bewaren!

We hadden het al meer dan eens over trouwen gehad, maar ik had niet verwacht dat de vraag gauw zou komen. Ik dacht eerder dat we gewoon wel eens zouden trouwen, zonder aanzoek of verloving. Verkeerd gedacht. Hij heeft ervoor gezorgd dat het een moment was om nooit te vergeten. Ik heb traantjes gelaten – op het podium waar de volle zaal ze kon zien – maar ze waren van puur geluk!

  

Dimitri

Zondag 6 mei was het eindelijk zo ver. Na drie maanden voorbereiding en het moeilijke zwijgen tegen vrienden en familie, kon ik eindelijk Stefanie ten huwelijk vragen.

13u: Johan was er al om alles te filmen. Stefanie dacht dat het enkel voor de voorstelling was, maar ik wilde natuurlijk ook het aanzoek vereeuwigen op film.

Ook de dansers (van de Move in Aalst) kwamen toe. Ik ging hen snel goedendag zeggen, maar tot na het aanzoek mocht Stefanie eigenlijk niet weten dat ik deze mensen ken.

13u30: Ik plaatste te papieren ‘Vrijhouden a.u.b.’ (die Stefanie trouwens zelf geschreven had) op strategische plaatsen zodat de dansers en Sibemol plaats hadden om te zitten. Opnieuw moest ik een smoesje bedenken waarom er op verschillende plaatsen maar 1 stoel moest worden vrijgehouden. Stefanie vond dat wat vreemd, maar geloofde me toen ik zei dat er nu eenmaal elk jaar verschillende mensen waren die graag een stoel hadden op het einde van een rij aan de middengang.

13u50: Liggen de bloemen klaar? Hebben de vrienden die beloofd hebben een fototoestel of camera mee te nemen dit ook gedaan (ook al begrepen ze eerst niet waarom dit zo belangrijk was voor mij)? Ik ga nog snel naar de kelder om de verlovingsring, zodat ik deze al bij me heb wanneer Stefanie en ik na de voorstelling even op het podium komen om het publiek te bedanken.

14u: De voorstelling begint. Straks is het zover…

Er zitten veel mensen in het complot, maar ook heel veel mensen niet. De spanning bouwt op…

En dan… het moment is daar… Stefanie stuurt me om de cadeau voor Martine en Danny, maar ik heb andere plannen…

Tromgeroffel, zang en dans (en ja, ook ik heb meegedanst)… Een volle zaal (ik ben erg blij dat de zaal net die dag volledig uitverkocht was)… En Stefanie zegt ‘ja’!

Wil het aanzoek zelf nog eens bekijken, dan kan je klikken op deze link:

http://www.youtube.com/watch?v=QcrJ2CF56YQ

Voorstelling 10 en 11 mei

Hallo

Na een vlotte generale repetitie woensdagmiddag was iedereen klaar om de resterende dagen van de week te vullen met theater en amusement.

Zowel donderdag als vrijdag stond er een voorstelling gepland om 20u.
Iedereen moest er pas om 19u zijn want de leden van de ouderengroep zijn minder stresserend dan de leden van jongeren of middengroep. Omdat zij zich wel zelf kunnen bezighouden en micro's aanzetten enz..

Maar toch is 19u niet te vroeg want de eerste mensen kwamen niet veel later al toe..
Mooi op tijd noemen ze dat dan

Alles liep op beide voorstellingen zoals het moest lopen, en zelfs nog een tikkeltje beter.
Het publiek moest veel lachen. En zelfs wij, die het stuk al tientallen keren hebben gezien, schoten regelmatig in de lach. Ja, het zat meer dan goed!

Het was vandaag de allerlaatste voorstelling van dit thor-t-aterjaar
Na afloop werd het decor volledig afgebroken, gordijnen weg, stoelen weg en zaal opgekuist..
Zo een hele lege zaal, het geeft toch een vreemd gevoel.

Gelukkig ging niet iedereen onmiddellijk naar huis en konden we nog een beetje napraten met de vrienden, familieleden, tot een paar minuten geleden..

Nu mogen we met een gerust hart gaan slapen en uitrusten na een drukke hectische periode

PROFICIAT OUDEREN
Jullie deden het fantastisch

Voorstelling 6 mei

Hallo,

Een beetje later dan voorzien, door alle drukte, dan toch nog een blogberichtje over de voorstelling van 6 mei.
Doordat het 's middags uitverkocht was konden we 's ochtends niet alleen Atlantis spelen voor personen met een beperking. Maar beide stukken voor iedereen!

Om elf uur begon de voorstelling. De zaal zat niet vol, maar het publiek was wel aanwezig.
Toch was het optreden niet echt fantastisch. Het enthousiasme van onze leden was er niet (te weinig volk? te vroeg op de dag?), en ook de techniek liet wat van zich afweten.
Al leek het publiek wel tevreden

Na een goed gesprek met de leden, inclusief commentaar door enkele kritische ouders die ook in de zaal zaten, bekeken we alles terug positief en maakten we ons klaar voor de namiddagvoorstelling. Natuurlijk eerst nog wat eten én het kaartje schrijven voor Miguel die op dat moment nog altijd in het ziekenhuis lag.

De zaal voor de tweede voorstelling zat helemaal vol, er kon niemand meer bij. Dat wierp zijn vruchten af.
Qua techniek was het zo goed als foutloos en de leden speelden fantastisch. Alles wat in de ochtend minder goed was werd meer dan goed gemaakt in de namiddag. Het publiek was enthousiast.

In de pauze was het tijd voor de eerste verrassing. Terwijl ik mijn dankwoordje aan het zeggen was mocht Miguel (uit de jongerengroep) zijn headset al uit doen. Wat hij onmiddellijk deed hoewel hij niet snapte waarom. Maar het werd niet veel later duidelijk. Ik bracht hem, en het publiek, op de hoogte dat het vandaag zijn verjaardagsfeestje was. 10 van zijn allerbeste vriendjes mochten naar voor komen uit het publiek, de hele zaal zong een verjaardagsliedje en op dat moment kwam Martine met een taart naar voor.
De taart was een eiland, compleet met een palmboom, de titanic, een kokosnoot en een reddingsboei.

In de pauze mocht hij plaatsnemen aan een voor hem versierde tafel, samen met zijn vriendjes. Om er daarn opnieuw in te vliegen natuurlijk.

Ook 'flatline' was veel beter gespeeld als in de ochtend.
En daarna gebeurde nog iets verrassend..

Lees in de volgende blog de details ;-)