Wat deden we vandaag?

Vandaag waren Naomi en Jasmijn er niet dus nam ik de rol van Pardoes over. Iets wat voor de jongeren voor hilariteit zorgde, want ik zei soms niet altijd exact de woorden die in de tekst stonden.. De kinderen krijgen meer en meer zicht op het verloop van het stuk. Maar ze zijn er nog lang niet, maar ze hebben dan ook nog enorm veel tijd ;-)

Vandaag kregen ze ook al een beetje uitleg over het filmpje dat binnenkort wordt opgenomen. Ze kregen te horen waar het zich gaat afspelen en wie dat wat moet aanhebben. Want op de voorstelling moeten ze hetzelfde aanhebben, want anders klopt het verhaal niet meer.

Vorige week hebben ze in de middengroep samen hun tekst doorlopen, dus die moesten ze tegen deze week kennen. Zodat ze samen aan de slag konden. Tijdens de pauze hebben ze zich samen goed uitgeleefd in de sneeuw. Die ontspanning deed heel veel deugd.

Wil ging deze keer een nieuwe oefening proberen, nl. al zingend improviseren of was het improviserend zingen? Er werden liedjes gemaakt over een teddybeer, over de Noordpool, alles verdween en was zoek… Het was nog een beetje zoeken in het begin, maar Bart heeft er alle vertrouwen in. Op het einde kregen ze uitleg over hun site waar ze deze week allemaal aan moeten werken. Zodat jullie ook op hun site meer te weten komen over het doen en laten van WIL.

Ziezo, ik kijk al uit naar volgende week.

Silke

12 januari 2013: een productieve dag

Hallo,

Vandaag de eerste zaterdagochtend in het nieuwe jaar dat we elkaar terug zagen. Vorige week hebben we elkaar ook gezien, maar dat was om te klinken op het nieuwe jaar, te babbelen…

En op deze eerste dag is er al weer allerlei gebeurd. 

Eerst en vooral was het een historische dag in de thor-t-ater geschiedenis. Na jaren theater te doen met verschillende  leeftijdsgroepen gaat de oudste groep zich nu toespitsen op improvisatie. Dit onder de naam WIL (Wondelgemse Improvisatie Liga). Het is hun bedoeling om op 2 en 3 mei een volledig show te vullen door improvisatie, dit o.l.v. Henk Rijckaert. Henk kennen jullie allemaal van Comedy Casino, Willy’s en Marjetten en Zonde van de zendtijd.

Elke week gaat WIL oefenen op technieken, maken ze kennis met verschillende improvisatieopdrachten…
Schrijf 3 en 4 mei dus maar al in je agenda en kijk uit naar een grappige, humoristische show.

Ook bij de andere groepen was het vandaag een drukte vanjewelste. 

De middengroep kreeg nl. het script voor het eerst in handen. Eerst mochten ze raden naar de titel: het begint met een T en eindigt op Y: Tipsy, Tommy, Terry, Tonny. De werkelijke titel is Teddy. Wie of wat Teddy is, blijft voor jullie nog even een geheim. Daarna kreeg elk kind te horen wie hij of zij in het stuk zal zijn. Toen dat allemaal was meegedeeld, kwam het moment waar sommigen al zo lang naar uitkeken. Het lezen van het nieuwe script.

Ben je benieuwd wie of wat Teddy is  en wat er allemaal gebeurt in het verhaal, schrijf dan 27 en 28 april in jouw agenda.

Dan hebben we natuurlijk ook nog de jongerengroep. Zij wisten al lang de inhoud van het stuk en de rollen werden ook al voor de kerstvakantie verdeeld. Zij hebben vandaag een deel van het script herhaald. Want zo 4 weken niet oefenen, zorgt toch hier en daar voor een stilte moment, een twijfeling… Maar rond 12u was iedereen weer helemaal mee met het verhaal en konden ze met een gerust gevoel het weekend ingaan.
Ben je benieuwd naar wat de heks allemaal meemaakt noteer dan 4 en  5 mei in je agenda.

Ziezo 12 januari 2013 was een productieve dag, niet alleen voor de leden van thor-t-ater maar ook voor jullie. Want jullie hebben nu 6 dagen in jullie splinternieuwe agenda van 2013 genoteerd.

Tot de volgende!

THOR-T-ATER 

De busreis

We hebben nog geen blogberichtje over onze busreis.
En dat zou toch wel heel jammer zijn. Daarom hier een kleine samenvatting van onze 18u in de bus.

We hadden besloten om van onze laatste nacht een korte nacht te maken. Zo waren we heel moe op de bus en konden we slapen.

Dus tegen 2u30-3u00 kropen we ons bedje in, na verhalen uitgewisseld te hebben met Richard en Edvin. Om 6u ging de wekker voor de laatste keer af. Gepakt en gezakt gingen we naar de ontbijtafel, maar wat bleek: op zondag wordt er geen ontbijt voorzien. Ons middagmaal voor op de bus lag wel klaar dus aten we dat maar op. 

Richard had ’s nachts beloofd dat hij ons ging uitzwaaien, maar daar geloofden we niet zoveel van. Tot opeens om 7u we een heel vermoeide jongen de eetzaal zagen binnenstappen. Hij had inderdaad zijn wekker gezet om ons een laatste knuffel en handdruk te geven. Wat we natuurlijk enorm apprecieerden.

Om 7u30 kwam Danuta samen met de chauffeurs toe om ons naar de bus te brengen. Martine vertelde aan Danuta dat we ons middagmaal als ontbijt hebben genuttigd. Danuta zou Danuta niet zijn en zo kregen we opeens nog enorm veel eten mee voor op de bus. (jaja Danuta We love you)

Aangekomen aan de bus schrokken we van de grootte van de bus. Het was een minibusje voor 21 personen. Meer dan de helft van de bus was dus voor ons, het werd toen al duidelijk de andere mensen gingen geen rustige busrit tegemoet. Toen die mensen dan ook nog eens besloten om zich in het midden van de bus te zetten, zodat thor-t-ater in 2 groepen werd verdeeld, vonden we het hun eigen schuld als het geen rustige rit werd.In de bus werd er geslapen, gebabbeld, naar films gekeken, ‘durven of waarheid’ gespeeld, gegeten …’

Rond 18u30 kwamen we aan in Hamburg daar zouden we moeten overstappen op een andere bus. Bleek dat de bus nog een uur op zich zou laten wachten. Dus stapten we maar de McDonalds binnen. Wat smaakte dat een lekkere hamburger en een pakje frieten. 

Uiteindelijk kwam de bus toe rond 20u15. Het was deze keer een veel grotere bus. De bus was al goed gevuld met mensen die naar Amsterdam, Rotterdam, Parijs … moesten.
De mensen zaten allemaal verspreid over de bus. Waardoor Thor-t-ater ook verspreid over de bus moest plaats nemen. We vroegen aan mensen of zij naast elkaar wilden zitten zodat ook wij naast iemand konden zitten die we kenden. Maar dat was niet zo gemakkelijk. Door het feit dat we gespreid zaten leerden we wel andere mensen kennen.

Op onze bustickets stond eindbestemming: Antwerpen. Maar als we daar zouden afstappen zouden we midden in de nacht met onze valiezen naar het station moeten en daar nog een trein nemen naar Gent. Uiteindelijk hebben we het kunnen regelen en om 5u50 kwamen we toe aan Gent-Dampoort.


Silke

De laatste avond

Hallo iedereen,

Deze middag werd er nog volop gerepeteerd..
En het was nodig want de eerste repetitie trok op niets om het zacht uit te drukken.
Maar de licht gepeperde feedback van Bart en co liet zijn sporen achter want de tweede keer was het al veel beter. Uiteindelijk werd de voorstelling prachtig. Het publiek kon het smaken en het nieuwe stuk van WOII was heel pakkend. De voorstelling was zeker 10 keer beter dan toen we het deden op de try out.

De voorstelling na ons was, laat ons zeggen, apart.
K3, 6 kortgerokte meisjes die denken dat ze kunnen dansen, een koe en een kalkoen van 70 jaar die zingen en een paar schattige meisjes. En leeftijdsgenoten die enkele van onze groep ineens uit het publiek hielden om op het podium mee te dansen in een stijl die tot nu toe nog geen naam heeft gekregen.

Tussen de twee optredens door kon het publiek de Vlaamse keuken proeven. Tegen dat wij aankwamen was het allemaal op. We waren nochtans heel benieuwd want enkele dingen konden we allesbehalve Vlaams noemen. Behalve de wafels, maar ja die waren op..

Eenmaal terug in het hotel kregen we soep voorgeschoteld én konden we de Litouwers overtuigen hun stuk te spelen voor ons mits zij morgen optreden en wij op dat moment al terug op de bus zitten richting België.
Het stuk was veel beter dan hun optreden van vorig jaar waar we niets van begrepen. Ze lieten ons kennis maken met  hun hoofdstad Vilnius door te zingen, dansen, gedichtjes voor te dragen en een slideshow vol foto's van de stad in de verschillende seizoenen te tonen.

We hebben ervan genoten en de Litouwers waren terug vriendelijk. We wisselden zelfs chocolade uit. Zij kregen Belgische chocolade in ruil voor Litouwse chocolade. De onze blijft de beste.
Daarna begonnen de Belgen volop de wals uit te proberen. Op zich is het niet zo moeilijk. Zeker niet als je met Bart danst, die je gewoon mee doet zwieren over de dansvloer.

Nu is iedereen zijn valies aan het maken en dan gaan we genieten van onze laatste avond in Polen!
Morgen om 7u30 worden we opgehaald aan het hotel. Bye bye Polen

Het was een fantastische reis

Tot snel!

Het Joods kerkhof

Hallo, 

Deze ochtend gingen we naar het Joods kerkhof. Het ligt vlakbij ons hotel. Het moment dat we vertrokken had niemand ooit gedacht dat het zo een impact op ons ging hebben. Tot we bij de trein aankwamen, waarvan we wisten dat daar ooit honderden mensen dicht op elkaar hadden gezeten op weg naar de dood. Het is nog nooit zo stil geweest in onze groep. 

Naast de trein waren gedenkstenen, een muur, een poort en ook een plaats waar we binnen konden gaan. Daar hingen foto's van tijdens de oorlog en boeken vol namen van mensen die toen zijn overleden. Enkele van hen waren even oud als ons en zelfs veel jonger. Dat was enorm confronterend. Er vloeiden wat traantjes en er werden zware gesprekken gevoerd op weg naar het kerkhof. 

Iedereen dacht aan de scène die ze vanavond moeten spelen over de WOII. Er is een nieuw stuk bijgekomen en het is zeer pakkend. Het gevoel dat we nu hebben zullen we vanavond doorgeven aan het publiek. 

Het kerkhof bleek uiteindelijk toe te zijn op zaterdag... typisch. Maar we moesten de muur rondom het kerkhof volgen om naar het hotel te keren. We hoopten stiekem op een poort die open was of een muur die laag genoeg was om erover te gaan. En ja, uiteindelijk was er een gat in de muur en zijn we even een kijkje gaan nemen. Het was precies het decor van een film. Graven kriskras door de bomen, ijzige wind en stilte. 

Nu zijn we terug in het hotel. Straks moeten we gaan eten en nadien repeteren. 

Het is een zware voormiddag geweest en het zal bij iedereen op een of andere manier een indruk nalaten. 

 Tot vanavond!

Wens ons succes vanavond!

Groetjes de bende

p.s. de badkamer van Koi stinkt (moest ik op aanvraag schrijven)

Dag 2 in Polen

Hallo iedereen,

Vandaag was weer een fantastische dag in Polen. We zitten al aan de helft van onze reis!
Deze ochtend gingen we naar Danusha in het centrum van Polen. Net als vorig jaar konden we smullen van Poolse worst, yoghurt, taartjes enz. ...
Kortom tegen dat het tijd was voor het middageten hadden velen al geen honger meer.

Mits het een tijdje duurde voor wanneer we het restaurant vonden (het is nochtans hetzelfde als dat van vorig jaar) waren we redelijk laat in Manufactura. We hadden dus maar drie uur tijd om souveniers te kopen, nagels te lakken, kleren te passen, iets te gaan drinken én een ijsje te eten. Dat allemaal met het zakgeld dat we kregen van de organisatie.

We verzamelden tegen 17u, wat uiteindelijk een kwartier later werd. Want Martine en Danny vonden de weg niet meer in het shoppingcenter...

Niet veel later was het festival begonnen. Dit keer opende Polen met een nogal vreemd toneelstuk. Het ging over een man (die veel weg had van Boma zonder snor) die een vrouw had, die vrouw dacht dat hij een minnares had die uiteindelijk zijn dochter bleek te zijn. Die dochter was dan zwanger. Ojaa, er was ook een moeder bij met een lelijke jurk waarop een volledige bloementuin stond geschilderd. Ze was nogal vreemd, ze praatte tegen een schilderij die dan terug praatte op de toon van een kassierster die vroeg naar een medewerkster voor aan de pashokjes op het tweede verdiep ofzo. ...
Nu ja, dat is ons interpretatie.. Wat er van klopt? Geen idee!

Wat gisteren zo een leuke ervaring was met de Litouwers is vandaag volledig ontkracht. Geen gezellige avond samen zoals gehoopt en tijden het toneelstuk konden ze enkel spelletjes spelen op hun gsm. Waarop wij hen al snel duidelijk maakte dat ze dat tijdens ons stuk niet moeten proberen.. Boodschap overgemaakt denk ik.

Danny gaat nu last minute een quiz in elkaar steken en dan gaan we zoeken naar 'de slimste mens van Thor-t-ater!'

Tot morgen!
Groetjes de zotte ouderengroep!

p.s. We zijn Julie ook tegengekomen vandaag! :D

Walsen, wiezen en wijze Litouwers

Hallo iedereen,

Na een nachtje slapen zijn we weer helemaal klaar voor een nieuwe dag!
Maar voor ik vertel over wat we vandaag hebben gedaan of nog gaan doen, eerst een beetje over gisterenavond. We waren te moe om nog een blogbericht te schrijven ;-)

Uiteindelijk moesten we maar eten om 18u30, dat kwam goed uit om voordien nog een beetje te repeteren. Want Bart zou Bart niet zijn moest hij op het laatste moment nog iets aanpassen.
Om de feedback op te volgen van het publiek op de try out hebben ze de WOII een beetje aangrijpender gemaakt. En daar moest op geoefend worden.

Daarna kregen we ons eten. Kip met rijst en een slaatje. Lekker!
Ondertussen kwamen de Litouwers toe. Hetzelfde theatergezelschap als vorig jaar, maar allemaal andere jongeren. Ze zitten wel op dezelfde school als de vorige, dus ze kennen elkaar.
Al heel snel was het duidelijk dat zij net een tikkeltje sympathieker waren dan de vorige.

Het was onze bedoeling om 's avonds Lodz te verkennen maar na enkele pogingen Pools praten, google translate in te schakelen en de Litouwers als tolk te gebruiken kwam het er op neer dat er geen bussen meer reden. Het was nog geen 20u uur tegen dan. Dus bleven we in het  hotel.

De jongens leerden ons wiezen maar we konden er niet veel van. Af en toe kwamen de Litouwers eens een kijkje nemen. Soms maar met twee, dan de hele groep én één keer zat Pavel zelfs helemaal alleen bij ons.
Op vlak van groepsgeest  kunnen ze dus nog wat werken, maar sociaal zijn ze wel.

Ze leerden ons walsen (ja, er bestaan filmpjes van!) én wij leerden hen 'vuile' woorden in het Nederlands. Zoals pompbaksmoel (de bijnaam die we gaven aan één van de Litouwers vorig jaar). We zongen samen, speelden gitaar, wisselden skype-adressen uit, maakten foto's én we kregen een lat Litouwse chocolade. Aleja, Bart kreeg de chocolade en wij aten het op.

Om 22u gingen we al naar boven, maar tegen dat het echt stil was, was het al weer een uur later.
Toch leek iedereen min of meer uitgerust aan de ontbijttafel te zitten. Het ontbijt was nogal apart. augurken, tomaten, 1 pistolet én geplette kaas. Gelukkig hadden wij ons daar op voorzien en stond er binnen de kortste keren ook een pot choco op tafel :D

Nu: iedereen is vertrokken naar Danusha in het centrum van Lodz
13u: Gaan eten
14u: Manufactura (shoppingcenter)
18u: Naar het toneel van de Polen gaan kijken.
21u: Eten

22u: Een date met de Litouwers?